10 سال از آشناییمون می گذره ولی هنوز هم برام سمبل استاد لیبرالیسمه ولی دیروز حرف هایی می زد که تامل برانگیز بود : "از این که ایدئولوژی چپ تا حدود زیادی شکست خورده و تا حدود زیادی تکلیف مناقشه ذهنیه جوون های تحصیلکرده و روشنفکر ها روشن شده و کم کم همه دارن به یک اجماعی می رسن خیلی خوشحالم ولی این طیف ناملموس و غیر قابل درک لیبرال مسلک بد جوری آدم رو یاد چپ های ایدئولوژیک می اندازه. به نظرم فرقشون صفره. لیبرال های ناملموس هم بر خلاف ادعاشون ایدئولوژی محور شدن، ایدئولوژیشونم این شده که هیچ کس و هیچ مسلکی جز ما حق نیست و حق ابراز وجود نباید داشته باشه. بر همین اساسه که بد جور دنبال انحصار رسانه ای هستند. با این وضع نگرانم که لیبرال های ناملموس هم تو این خلاء اندیشه ورزی و شرایط یکه تازی و فراموشیه نسبی گرایی اگه یه روزی جرقه های شکستشون زده بشه، اصلحه دست بگیرند و …."
منظورش از لیبرال ناملموس همون افراطی بود ولی می گفت اصطلاح لیبرال افراطی به نظرش غلطه. می گفت دوست نداره صفت نامعقول هم بهشون بده چون اون موقع اساس لیبرال بودنشون رو زیر سوال برده.