حدود 10 سال پيش یکی از اساتیدم(ف.م) خاطره اي از دوران حضورش در نخست وزيري تعريف كرد كه امروز با خواندن صحبت هاي مير حسين موسوي كه تو روزنامه ها چاپ شده بود، به يادش افتادم. مومني گفت:" در قالب هياتي براي رساندن پيام انقلاب ايران به سه كشور ايتاليا، شوروي و لبنان سفر كرديم. در ايتاليا براي ما غذايي آوردند كه بهمان برخورد و پيش خودمان گفتيم كه چرا براي ما به جاي غذا املت آوردند مگر مي خواهيم صبحانه بخوريم. خلاصه با گرسنگي سر كرديم. البته ساله ها بعد اين غذا را كه پيتزا بود در ايران ديديم. بعد به شوروي رفتيم و استقبال در كاخ كرملين و آن ابهت به گونه اي بود كه فكر نمي كرديم هيچ جاي دنيا بشود اين گونه پذيرايي و تشريفات را كه زعمای كمونيست هاي عدالت طلب بهم زده اند را ديد. ولي وقتي به لبنان رفتيم بيش از شوروي شگفت زده شديم. اوضاع گروه هاي نظامي لبنان آنچنان اشرافي بود كه من خطاب به برادران گفتم كه اگر روزي همه مردم جهان و حتي تمام مردم فلسطين هم بخواهند با اسراييل صلح كنند، شماها قطعا مانع خواهيد شد چون از دست دادن اين وضع و اوضاع سخت است. كه اين جمله خيلي برايشان گران آمد و ...."
+ نوشته شده در یکشنبه 3 تیر1386ساعت 3:59 بعد از ظهر توسط علی حق
|