1984

آقای مظاهری! کاش اگر گلایه ای داشتید، می توانستید بی واسطه با بنده سخن بگویید. در طول سه سالی که از نگارش مطلبم در ویژه نامه نوروزی روزنامه شرق می گذرد همواره کسانی که خود را واسطه شما معرفی می کنند به انحاء مختلف با کلام تهدید آمیزی با من صحبت کرده اند. حال هم که یک روز از چاپ مطلب بنده در روزنامه اعتماد(پست قبلی) می گذرد باز هم ارسال پیغام های با واسطه آغاز شده است. خطاب به شما و واسطه های شما که خواننده این وبلاگ هستید قاطعانه عرض می کنم که بنده به واژه واژه مطالبی که می نویسم ایمان و اعتقاد راسخ دارم و در هر محکمه ای حاضر به دفاع هستم. حسب دلسوزی ام نسبت به اقتصاد ایران و آینده آن که تحمل اجرای طرح های غیر کارشناسی را ندارد، همچنان انتقادی خواهم نوشت و بر خلاف روایت هایی که واسطه ها به عرض رسانده اند از هیچ کسی دستور نمی گیرم و بابت مطالبم اجر و مزدی بیش از حقوقی که همچون کارگر فصلی از روزنامه هایی که در آنها کار کرده ام، نگرفته ام. خواهش می کنم به این پیغام ها که شاید شما هم از ارسال آنها مطلع نباشید و برخی سوء استفاده چی ها همچنان ارسال می کنند، پایان دهید. شما حق دارید اگر مطلب کذبی نوشته شده شکایت کنید. بنده هم قطعا پاسخگو خواهم بود. خود بزرگ بین نیستم ولی برای پایان دادن به بیش از 3 سال تهدید، حاضرم رو در رو با شما به طور مفصل به گفت و گو بنشینم و در هر رسانه ای که شما مایل باشید متن گفت و گو بدون سانسور چاپ شود. تهدید راه مقابله با رسانه نیست. اگر هم تهدیدها واقعی نیست و از آن بی اطلاعید به فعالیت این واسطه های بی خودی پایان دهید.