واقعا در "ناامیدی بسی امید است." خیلی هم مسخره نیست. امروز در اوج ناامیدی یه تلفن انتهای امید رو بهم تزریق کرد. خوشحالم که کمتر از ۱۰ درصد دیگه با اتفاقی که منتظرشم فاصله دارم. بازگشت دوباره به فضای دانشگاه و آخرین سال کار کردن در مطبوعات(که عاشقشم). یعنی بهار آینده من کجای یه قاره دیگه ام؟
+ نوشته شده در چهارشنبه 2 اردیبهشت1388ساعت 2:34 بعد از ظهر توسط علی حق
|